Pamiętam czasy, gdy 120 Hz to był luksus, a 27 cali robiło wrażenie — dzisiaj, stojąc przed monitorem, który śmieje się z takich 'osiągnięć’, trudno nie zadać sobie prostego pytania: kto tu właściwie dogonił kogo? Gracze technologię, czy technologia graczy?

Pod maską dzieje się magia

MSI MPG 312CQR QD-OLED X36. Nazwa tak długa, że gdyby ktoś nią rzucił, to złamałby palec, ale wystarczy rzucić okiem na parametry, by zrozumieć, że MSI przyszykowało dla nas konkretną rakietę:

• Rozdzielczość 3440×1440 pikseli — czyli ultrapanorama, której nie ogarniesz jednym spojrzeniem (chyba, że jesteś kameleonem).
• Częstotliwość odświeżania 360 Hz — nie żartuję. 360 Hz! Swoją drogą, ciekawe czy ludzki mózg nadąży…
• Panel QD-OLED — kontrast i kolory, które potrafią wywołać ból egzystencjalny u właścicieli starszych IPS-ów.
• HDR, G-Sync, FreeSync i cała reszta tego, co powinno już być standardem, bo bez nich byłby po prostu obciach.

Jedno ale: Twój komputer może się lekko spocić — takie monitory nie wybaczają słabych kart graficznych.

Tylko czy to wszystko ma sens?

Z jednej strony — 360 Hz to liczba z gatunku tych niegrzecznych. W praktyce? Ma znaczenie głównie wtedy, gdy grasz w CS-a na poziomie Virtus.pro i liczysz milisekundy. Tylko, czy ktoś z nas rzeczywiście zobaczy tę różnicę między 240 a 360 Hz? Szczerość wymaga: w Fortnite ani w LoL-u nikt od tego lepszy nie będzie. Ale jeśli kręci cię płyńkość przewijania pulpitu Windowsa w tempie karabinu maszynowego — oto produkt skrojony pod ciebie.

Swoją drogą, ciekawe ilu użytkowników rzeczywiście wycisną z tego wszystkie soki. Ja po kilku godzinach testowania QD-OLED-ów mam refleksję: ładny bajer, ale zdrowie oczu cenniejsze. Niby HDR robi robotę, czerń czerniejsza niż polska rzeczywistość, ale… włącz kartę graficzną z dolnej półki — i nagle magia pryska.

Parametry kontra rzeczywistość

Wygląda na to, że MSI dołącza do wyścigu, w którym punkty zdobywa się w głównie na papierze. Sam panel? Bajka dla koneserów, zwłaszcza kinomaniaków i tych, którzy chcą mieć dostęp do technologii QD-OLED bez sprzedawania nerki. Cena? Tu ciekawostka — na razie plotki chodzą o kwocie w okolicach 7000 złotych. Trochę ponad dwie wypłaty, jeśli pracujesz za najniższą krajową. Podsumowując: tanio nie jest, ale jeśli twój sprzęt i konto na Steamie mają już więcej lat niż jeż w zoo, może lepiej wydać kasę inaczej.

I co teraz — wbijamy do sklepu?

Mówiąc szczerze: to nie jest monitor dla każdego, ale, cholera, gdyby pojawił się na moim biurku, to pewnie nie miałbym mu nic do zarzucenia — poza tym, że przez pierwsze tygodnie patrzyłbym bardziej na parametry niż na gry. Tylko pamiętaj: szybkość i kolory nie sprawią, że będziesz miał lepszego aima.
A szkoda…